بهترین بازی هایی که تالا بازی کردید

[dani14]

سلام به همه
امروز ازتون میخوام قشنگترین بازی هایی که تاحالا بازی کردینو بنویسید
(اینجوری بنوسید لطفا)
Frist Person Shoter:Call Of Duty:Modern Warfare Seris

Theerd Pesrson Shoter:Fredom Fighters

Steratgy:Starcraft2-C&C4

Racing:NFS:Undercover-TDU2&1

Open-World:GTA EFLC

Advancing:ResidentEvil5-Batman Arkham Asylum&City

Horror:Dead Space 2

Best Game:Strarcraft 2:Wings Of Liberty

خواهشا نذارین تاپیک بسته شه

[12.21.2012]

Frist Person Shoter:Call Of Duty:Modern Warfare Series

Theerd Pesrson Shoter:Fredom Fighters

Steratgy:Lord of the rings 1&2

Racing:NFS:Most Wanted

Open-World:Mercenaries 2

Advancing:ResidentEvil5

Horror:Dead Space1 & 2

[3pehr_assassin]

Frist Person Shoter: Call Of Duty Seris
Third Pesrson Shoter: Max Pyne 2
Steratgy: Starcraft
Racing: NFS Most Wanted
Open-World: GTA IV
Horror: Dead Space 2
Sports: Fifa 09
Simulation: Sims Series
Action Adventure: Mafia 1
Best Game: Mafia 1

[dani14]

مرسی از همگی من سعی میکنم لینک دانلود از سایت های معتبر و نقد بازی هایی که گفتید رو تو همین تاپیک بزارم

[ezio auditore]

first person shooter:Cod Black Ops
third person shooter:prototype
racing:Nfs The run
Open world:Gta Iv
Horror:Dead Space2
Action Adventure:Batman Arkham City or Assassins Creed Revelations
Best Game:Batman Arkham City

[Masoud]

Frist Person Shoter : Call Of Duty:BlackOps

Theerd Pesrson Shoter : Uncharted 3

Steratgy : Harvest Moon

Racing: NFS:UnderGround 2

Open-World : MAFIA II & GTA IV

Advancing : Resident Evil 5

Horror : Dead Space 2

Best Game In My Life : Harvest Moon:Back To Nature

[Milad]

first person shooter: Cod MW2

third person shooter: Mafia 2

racing: NFS Hot Pursuit 2 - 1999

Open world: GTA 3

Horror: Dead Space2

Action Adventure: Zelda - Nintendo64

Best Game: NFS Hot Pursuit 2 - 1999

[sepehr1234]

first person shooter:call of duty:modern warfare3
third person shooter:evil4
racing:need for speed:the run
open world:GTA IV
Action Adventure:dark sector
best game:evil4

[dani14]

با تشکر از همه
چون Dead Space بیشترین طرفدارو داره اول این بازیو میزارم

نقد بازی از سایت پردیس گیم



زمانی كه Dead Space 1 تایید شد، استودیوهای داخلی EA بازی های قوی عرضه نمی كردند و اطلاعات اولیه DS نشان می داد که با یك بازی كلیشه ای دیگر روبرو خواهیم بود. اما وقتی DS عرضه شد، همه را شوكه كرد. محصولی به شدت نوآورانه با استفاده از المان های ترس كه واقعا دلهره آور بود. پس از موفقیت نسخه اول، همه چشم به راه ادامه ای بر این بازی بودند كه این بار استودیوی Visceral Games دوباره به كهكشان دلهره پا گذاشته است.
داستان
داستان این شماره سه سال پس از نسخه اول رخ می دهد. پس از نابودی Marker شخصیت اصلی آیزك كلارك (Isaac Clark) به علت خاطره وحشتناكش در سفینه ایشیمورا (U.S.G Ishimura) راهی تیمارستان می شود. نسخه دوم داخل تیمارستان شروع می شود و دكترها قصد دارند به آیزك كمك كنند تا سلامتی خودش را بازیابد. آیزك تصاویر وحشتناكی از حضور نیكول (Nicole) به شكلی عجیب می بیند. پس از مدتی پی می برید تاثیرات Marker بیش از چیزی است كه فكرش را می كردید و هنوز هم روی آیزك و انسان های دیگر تاثیر می گذارد. آیزك در ادامه متوجه می شود كه برای درمان در تیمارستان نبوده و ماجرا بزرگ تر از این مسائل است. داستان Dead Space 2 بسیار بهتر از نسخه قبل شده و از برخی جهات بسیار شبیه به BioShock است. شخصیت های بیشتری این بار در دل داستان هستند و صحبت كردن شخصیت آیزك كمك بزرگی به پیشرفت داستان كرده است. داستان در هر لحظه سوال های زیادی را مطرح می كند كه جوابشان می تواند بسیار هولناك باشد. سازندگان حتی سعی كرده اند با داستان هم بازیكن را بترسانند و این نبوغ نویسنده را نشان می دهد.
گرافیك

از لحاظ بصری نسخه اول چشم نواز بود و در DS2 استودیوی Visceral هم از لحاظ فنی و هم از لحاظ هنری پیشرفت قابل ملاحظه ای داشته است. اینبار بازی از معماری و سبك گوتیك استفاده می كند كه خیلی محیط ها را باور پذیرتر و گرم تر از قبل می كند و همین موضوع از تكراری شدن بازی نسبت به قبل مبنی بر محیط های فلزی كشتی های فضایی جلوگیری می كند. طراحی های بی نظیر، غنی و با جزئیات محیط دیدنی هستند و محیط ها بسیار شلوغ و پر از وسایلی كه واقعا در دنیای واقعی وجود دارند، هستند. طراحی دشمنان هم همانند قبل عالی است. رفیق های نكرومورف (Necromorph) ما در نسخه اول باز هم در DS2 هستند و این بار موجوداتی به مراتب ترسناك تر و خطرناك تر هم خلق شده اند. بعضی از دشمنان (مثل بچه ها و یا بعضی نكرومورف ها) از بازی Dante's Inferno الهام گرفته شده اند. نورپردازی DS2 قوی ترین قسمت گرافیك آن است. با تابیدن نور به هر جسم و نكرومورف، سایه ای زیبا و داینامیك از آن می بینیم. اتفاقا همین سایه ها هم به ترس بازی كمك كرده اند. مثلا وقتی در یك فضای تاریك به یك نكرومورف نور می تابانید، سایه دست و پای ترسناك او روی دیوار پشت جلوه می كند و او را خیلی بزرگتر و ترسناك تر نشان می دهد. استفاده از نورهای حجم دار همانند Alan Wake خیلی زیبا كار شده و محیط ها بافت های زیبایی دارند. لباس آیزك عالی كار شده و روی فلز آن خط و خش می بینید و یا روی پارچه های آن دقیقا بافت ریز آن را مشاهده می كنید.
موسیقی/صداگذاری
به نظر من قوی ترین قسمت DS2 بخش صداگذاری آن است. كارگردان بازی می گوید: "وقتی بازی را تمام كردیم، هنوز صداگذاری روی آن نشده بود. پیش خود گفتم كه بازی بسیار بدی ساختیم، چون اصلا ترسناك نیست. وقتی نسخه بتا را به تیم صداگذاری دادیم پس از سه ماه آن ها بازی را به ما برگردانند كه حتی خودم هم جرات بازی كردن نداشتم". تیم صداگذاری از هر چیزی كه فكرش را بكنید برای صدای نكرومورف ها استفاده كرده اند. از صدای حیواناتی مثل، شیر، مار، فیل و... گرفته تا پرندگان جنگل مثل كاسكو. با تغییر و ایجاد افكت روی این صداها، ما صوتی از نكرومورف ها داریم كه لرزه به تنتان می اندازد. مثلا حركت آن ها روی زمین چنان صدای دلهره آوری ایجاد می كند كه دستتان به لرزه در می آید و در محیط های ساكت، شما باز هم صدای برخورد اشیاء با هم و یا افتادن لوله در دور دست را حس می كنید كه این حس را به شما می دهد كه در همین اطراف و جایی یك موجود زنده منتظر شكار شما است. موسیقی هم عالی كار شده، ولی بیشتر سعی شده از فضای ساكت در بازی استفاده شود تا جو خوفناك بیشتری را ترسیم كند. صداگذاری ها به خصوص صدای خود آیزك خوب است، ولی صدای یكی از شخصیت ها به نام الی (Ellie) آنچنان خوب كار نشده است.
گیم پلی

همچنان گیم پلی لذت بخش و هراس آور نسخه قبل در DS2 هست. اینبار كنترل دوربین خیلی روان تر شده و حركات آیزك هم سریع تر از قبل است. اسلحه های زیادی در بازی وجود دارند و می توانید آن ها را با ارتقاء (Upgrade) دادن بسیار قوی تر کنید. سلاح های دوست داشتنی نسخه قبل همچنان پا برجا هستند و اسلحه های زیادی هم به بازی اضافه شده اند. یكی از دلایل موفقیت DS نبوغ زیاد در طراحی مراحل بود. تعامل درست بین اكشن، صحنه های ترسناك، معما، محاسبه نبردها و مهمات، شما را كاملا غرق در گیم پلی بازی می كردند. در این نسخه همچنان این مسائل وجود دارند و معماهای جالب در كنار اكشن تاكتیكی بازی، آن را خیلی متنوع كرده است. اینبار می توانید همانند Iron Man در فضا پرواز كنید و طی صحنه های سینمایی شبیه به God of War III در فضا با سرعت زیاد شیرجه بزنید. بازی در جاذبه صفر درجه بسیار لذت بخش است و Visceral به خوبی توانسته جو خلاء و بی ثبات را نشان دهد. گیم پلی Dead Space 2 را می توان تلفیقی از بازی های بزرگی چون BioShock ،Half-Life 2 و Resident Evil 4 نامید. مراحل و نوع تعامل با دشمنان، انتخاب اسلحه و بررسی و صرفه جویی در مصرف مهمات خیلی شبیه به BioShock است. می توانید نوارهایی كه ساكنین ایستگاه Sprawl (جایی كه بازی در آنجا اتفاق می افتد) را بشنوید. DS همانند Resident Evil 4 یك محیط ترسناك خلق نمی كند، بلكه یك محیط معمولی كه قبلا در آن رفت و آمد می شده و مردم زندگی می كردند را چنان تغییر می دهد كه جو خفقان آور آن شما را غرق خود می كند. این موضوع ترس بازی و به طور كلی محیط آن را خیلی باور پذیرتر از مثلا مكان های تاریخی و عجیب غریب Resident Evil 4 می كند. بالانس مراحل در پازل ها و اكشن خیلی شبیه به Half-Life 2 است. این بالانس درست باعث شده تا نه از اكشن بازی خسته شوید و نه از معماها و هر بار كه با یك قسمت از آن ها روبرو می شوید، آن را با لذت قبول می كنید. نحوه دوربین و جمع آوری مهمات باقی مانده از دشمنان هم شبیه به Resident Evil 4 كار شده، ولی بر عكس آن بازی كه با عاجز كردن شما (مثلا عدم شلیك و راه رفتن) قصد ایجاد دلهره داشت، DS2 حتی پا فراتر گذاشته و شما می توانید در آن بدوید و یا پرواز كنید. ترسی كه شما در DS2 تجربه می كنید، ترس از ناشناخته ها است، نه ترس از عدم توانایی شما در انجام كاری. DS از ترس لحظه ای و فیزیكی استفاده بیشتری می برد كه با دقت و ذكاوت كارگردان این ترس به خوبی به بازیكن القاء می شود. در نسخه دوم به جرات می توان گفت Visceral تعریف جدیدی از سبك Horror داشته و ترس ماورایی را هم وارد بازی كرده، بدون این كه از اصل خود فاصله بگیرد و یا با سوال های بی جواب شما را بترساند. در حقیقت مشكل روانی آیزك در این شماره باعث دیدن صحنه های غیر واقعی شده كه البته پس از پایان هر صحنه بازیساز قصد دارد به شما نشان بدهد تمام این ها توهم است، نه واقعیتی تعریف نشده. این موضوع تكیه سازندگان به ترس لحظه ای را همچنان نشان می دهد كه با تكیه به مسائل روانشناسانه به خوبی به عمق ذهن بازیكن می روند و وی را با ترس های درونی خود روبرو می كنند. در نهایت DS2 از هر لحاظ پیشرفت بزرگی نسبت به قبل داشته، ولی تغییرات آنچنانی در كلیت گیم پلی مشاهده نمی شود كه این موضوع هم بنا به بی نقص بدون گیم پلی نسخه اول به چشم نمی آید. این بار بخش چندنفره هم برای بازی در نظر گرفته شده كه بسیار جذاب است. تصور كنید با دوستان خود به اوج ترس قدم می گذارید و باید با كار تیمی نجات پیدا كنید. این طور نیست كه هر كسی برای خود شلیك كند. اگر با هم هماهنگ نباشید، سرنوشت شما مرگ خواهد بود.
نتیجه گیری
Dead Space 2 یكی از شاهكارهای بی نقص این نسل در سبك وحشت است و قطعا یكی از برترین بازی های 2011 هم خواهد بود. Visceral باز هم نشان داد كه چه استعدادی در نمایش محیط های ایزوله و ترسناك با موجودات حال به هم زن و وحشی دارد. تجربه سنگین این بازی در فضا را از دست ندهید.
نویسنده: حمیدرضا نیکوفر





لینک های دانلود از سایت p30day
[برای مشاهده لینک ها شما باید عضو سایت باشید برای عضویت در سایت بر روی اینجا کلیک بکنید]


بازهم از همه ی شما تشکر میکنم

[sepehr1234]

نقد بازیevil4
ترسناک ترین بازی که دیدم(البته قبل ازdark sector)



همه ما Capcom را میشناسیم و میدانیم از نسل قبل تا به امروز ، چه افت وحشتناکی کرده است ؛ فرنچایزهای قدیمی خود را یا نابود کرده ، یا اگر ادامه داده ، ماحصل چیز دندان گیر و با کیفیتی در نیامده است (حساب Street Fighter را از سایر عناوین کپکام سوا کنید.) . درین بین ، بازی کردن مجدد عنوانی تاریخی ، صاحب سبک و عملا ورای یک شاهکار ، بر روی کنسول های HD ، میتواند بسیار خوشایند باشد ؛ به خصوص این که این عنوان ip اصلی کپکام یعنی یک شماره اصلی از سری پرآوازه و ابرمحبوب Resident Evil باشد . از لحظه ای که خبرش را خواندیم عنوان Resident Evil 4 ، قرار است با بهبودهای گرافیکی و در رزلوشن HD برای دو کنسول PS3 & XBOX360 عرضه شود ، در پوست خود نگنجیده و به امید عرضه این بازی نشستیم ، تا بار دیگر این شاهکار بلامنازع و تکان دهنده صنعت گیم در آن روزها را دوباره بازی کنیم ، نتیجه کار چیزی جز ناامیدی نبود و بار دیگر به کپکام میگوییم : لعنت بر تو .
RE4 ، نخستین بار در اوایل 2005 بر روی کنسول خانگی نینتندو Game Cube عرضه شد و انقلابی در سبک بازیهای اکشن سوم شخص به پا کرد ؛ Mikami کارگردان بازی اعلام کرده بود ، این بازی بر روی هیچ پلتفرم دیگری جز گیم کیوب عرضه نخواهد شد ، که اگر این اتفاق بیفتد ، سر خود را خواهم زد ! یک سال هم طول نکشید که کپکام ، ناشر بازی این عنوان را برای کنسول SONY ، یعنی PS2 منتشر کرد و برای سر میکامی هم اتفاقی نیفتاد ! البته قبل ازین که بازی بر روی GC عرضه شود ، اعلام شد که نسخه PS2 این بازی هم درکار خواهد بود ؛ این اتفاق ، باعث شد تا صاحبان PS2 که تعدادشان هم بسیار زیاد بود بتوانند آن را تجربه کنند . از افزایش 200 و اندی درصدی سهام کپکام در آن زمان گرفته ، تا محبوبیت و فروش رویایی این بازی نتیجه این خرد جمعی کپکام بود .

اما عرضه RE4 بر روی پلتفرمهای مختلف بعد از آن به یک اپیدمی تبدیل شد و کنسولی بر روی کره زمین باقی نماند که یک نسخه از RE4 بر روی خود نبیند ! iphone ، ipad ، Wii ، PC و اکنون PS3 و X360 میزبانان این عنوان هستند .
نسخه HD این بازی ، در واقع همان نسخه PS2 است ، که بدون تغییر و تنها با افزایش رزلوشن برای PS3 و X360 عرضه شده است .
RE4 HD ، تا جایی که امکان داشته سریع و سرسری ساخته شده است ؛ نورپردازیها ، کیفیت بافت ها ، کیفیت لبه ها ، کنترل و حتی منو اصلی بازی دست نخورده باقی مانده است ؛ پس اگر به امید این که عنوانی با گرافیکی در حد امسال و بازیهای روز به سراغ بازی بروید ، به شدت توی ذوقتان خواهد خورد .
درین نسخه ، بار دیگر ، داستان را از نمای Leon S. Kennedy دنبال میکنید که ماموریت دارد اشلی ، دختر گمشده رئیس جمهور را که به طرز مرموزی ناپدید شده باز گرداند . راکون سیتی 6سالی میشود که نابود شده است و کپکام به فضایی جدید برای خلق داستان RE4 نیاز دارد ؛ بنابر این لیان به دهکده ای در اروپا (به ظاهر در کشور اسپانیا) فرستاده میشود تا این ماموریت را انجام دهد ؛ به محض ورود ، لیان درمیابد که افراد محلی به شدت خشن هستند و خویی حیوانی دارند . آنها اصلا مهمان نوازی خوبی از لیان نمیکنند و به قصد کشتن او با انواع و اقسام وسایل به استقبال لیان میروند .

بازی یک اکشن سوم شخص با درون مایه ترس و وحشت است ، وقتی با اسلحه نشانه گیری میکنید دوربین بر روی شانه لیان قرار گرفته و میتوانید هدف گیری کنید ؛ در هنگام نشانه گیری نمیتوانید راه بروید که این المان باعث می شود تمرکز بیشتری بر روی هدف گیری خود داشته باشید در عوض ، آزادی عمل کمتری در هدف گیری خواهید داشت . این شیوه در نسخه پنجم Resident Evil هم باقی ماند و به یک استاندارد تبدیل شد ؛ اگر اکنون سری Gears Of War این همه محبوب است ، قطعا یکی از عواملش همین استایل دوربین و نشانه روی آن است ؛ البته GeOW از نسخه آپگرید شده این سیستم استفاده میکند ! که در حین تیراندازی میتوانید راه هم بروید ...
اسلحه های بازی در کلاسهای رایج هستند و از کلت کمری و شاتگان گرفته تا نارنجک انداز و اسنایپر و RPG همگی دربازی وجود دارند ؛ که میتوانید با پیشروی در بازی و جمع آوری گنجینه ها و سکه های طلا ، آنها را آپگرید نمایید . آپگریدهایی مانند افزایش ظرفیت خشاب (Capacity)، افزایش قدرت شلیک (Gun power)، افزایش سرعت تعویض خشاب (Reload Speed) و غیره . آیتمهای رایج سری Resident Evil این بار هم وجود دارند ، مانند گیاه در سه رنگ سبز و زرد و قرمز که با ترکیب کردن آنها میتوانید میزان خط سلامتیتان را افزایش دهید . انواع نارنجک ها ، اسپری کمک های اولیه که خط سلامتی را پر میکند ، ...
سیستم نگه داری این آیتمها بسیار جالب و واقع گرایانه طراحی شده است ؛ محفظه نگه داری آیتمها از واحد های ظرفیتی تشکیل شده است که هر آیتم تعداد خاصی از آنها را اشغال میکند ؛ برای مثلا نگه داشتن یک شاتگان در عمل ، بیشتر از نگه داشتن یه تخم مرغ(!) به فضا نیاز دارد ؛ که در بازی هم همین اتفاق افتاده است ، یعنی شاتگان 16 و تخم مرغ تنها یک واحد از کل واحدهای کیفتان را اشغال میکند ؛ افزایش ظرفیت این کیف نیز در طول بازی و با آزاد کردن سایزهای بزرگتر آن امکان پذیر است . خوشبختانه هر آیتمی را که نیاز ندارید میتوانید در هرکجای بازی رها کنید که میتواند بسیار مفید باشد .

پس ازین که لیان موفق شد اشلی را پیدا کند ، یک المان جدید به کنترل و گیم پلی بازی اضافه میشود ؛ در جاهایی از بازی که اشلی به دنبال شما میآید و آنگاه بازی دو دستور در اختیار شما قرار میدهد که بسیار خلاصه و جمع و جور است . Wait و Fallow me که با صدور دستور اول اشلی در جایی که ایستاده میماند و با دستور دوم ، به دنبال شما می آید . اساسا وی هیچ دفاعی از خود نمیتواند بکند و باید سعی کنید وی را تا میتوانید از درگیریهای خود با دشمنان دور کنید . دشمنانی که اکنون دیگر زامبیهای احمق نسخه های پیشین نیستند و تاکتیکی به شما حمله میکند . میان پرده های بازی اکثرا زیبا و خوب کارگردانی شده اند و میتوانید از تماشای آنها لذت ببرید ، اما هرگز دسته کنسول را بر روی زمیتن قرار ندهید ! سکانس های Quick Time Event در این میان پرده ها وجود داشته که ناگهان با پدیدار شدن یک دکمه باید آن را فشار دهید تا لیان از مخمصه نجات پیدا کند ، و در غیر این صورت مجبورید بازی را از Check point قبلی آغاز کنید .
بازی رنگ و بوی آشنای سری Resident Evil را دارد ؛ اما در لباسی جدید . تغییر دوربین بازی بهترین تصمیم ممکن برای این سر بود که کم کم داشت به ورطه تکرار می افتاد . ترس این بازی ، همان ترس نسخه دوم و سوم است ؛ لوکیشن ها ، از ساختار کلی Level Design سری RE پیروی میکند ، بدین ترتیب که اوایل بازی در محیط های ساده و عمومی ، و در مراحل پایانی در آزمایشگاه های مخوف و فوق پیشرفته اتفاق می افتد . مکانهای Save ، همان ماشین های چاپ دوست داشتنی است ، و موزیک آرامش بخشی که به گیمر القا میکند : "اکنون ، مکان تو امن است ."
پازلها ، از شماره های قبل ساده تر و بازی بیشتر رنگ و بوی اکشن به خود گرفته است ... شلیک اسلحه ها(Gunning) فوق العاده لذت بخش است ، کافیست یک Magnum در دست گرفته و سَر 4 دشمن که به ترتیب در یک صف قرار گرفته اند را نشانه روی کنید تا شاهد پاشیدن 4 مغز و سَر ، به طرفین باشید !

Click here to view the original image of 640x360px.

در بازی شخصیت های آشنایی را هم ملاقات خواهید کرد که نوع روابط بین شخصیت ها ، برای کسی که نسخه های قبل را بازی نکرده باشد کمی عجیب جلوه خواهد کرد ! دیلوگهای بین Ada و Leon ، کمی مقوایی و تصنعی بوده و بر خلاف این مدل شخصیت پردازی متفاوت که از ساختار "عشق پنهان / تظاهر به نفرت آشکار" پیروی میکند ، کمی سطحی کار شده است ؛ اما چه اهمیتی دارد ؟ گیم پلی بازی آنچنان درگیر کننده و خارق العاده است ، که کسی خیلی به داستان خورده نمیگیرد ؛ ضمن این که بازی اصلا داستان ضعیفی ندارد و یک بازی روتین و اصیل کپکامیست ، که خود را به منزله گیم پلی درجه یک ، به بالا میکشد .
باس فایتها فوق العاده هستند ، و اکنون پس از گذشت 6 سال هم کشتنشان ، به اندازه روز اول لذت بخش است . کشتن برخی از آنها هم قلق دارد و تا دستتان بیاید ، کمی طول خواهد کشید . مزه کشتن غول دهکده ، و غول دریاچه کم کم داشت از زیر زبانمان میرفت که دوباره تجربه اش کردیم .
تنوع مراحل ، و تعداد لوکیشنهای موجود در بازی حیرت انگیز است ، حتی در سال 2011 . اما متاسفانه بافتهای نه چندان با کیفیت ، و نورپردازی بد ، کار را خراب کرده است . دلمان میخواست یک گرافیک زیبا و فک برانداز از بازی میدیدیم ، همانطور که 2005 بازی در باب گرافیک میدرخشید ، نه یک گرافیک مرده و بیروح ازجهت تکنیکی .
انیمیشن ها لیان و سایر شخصیت ها در کات سن ها به قدری عالی و خوب کار شده بود ، که Resident Evil 5 ، که دوسال پیش عرضه شد ، از همان انیمیشن ها استفاده کرده بود ! موسیقی های بازی خیلی عالیست ، و بسته به موقعیت ، القا کننده حس موجود میباشد . صدا گذاری شخصیت ها نیز ، به جز اشلی همگی به بهترین نحو ممکن صورت گرفته است .
Resident Evil 4 ، جوایز بسیار زیادی را کسب کرده بود و ازین جهت جزء نسخه های پر افتخار RE به حساب می آید . انقلابی که RE4 بر پا کرد - با این نمای دوربین - اکنون سبب شده تا ما عاشقانه Gears of War و Uncharted را دوست داشته باشیم ؛ اگر Resident Evil 4 نبود ، اکنون بعید بود بسیاری از بازیها به شکل کنونی باشند . شاهکاری که گر چه امسال تنها به خاطر خالی کردن جیب گیمر ها و نه یک هدیه به فن های خود ، با این وضع سرسری و بی کیفیت به بازار عرضه شده ، اما هیچ چیز از ارزش نسخه سال 2005 آن کم نمیکند . اما ای کاش ، یا Capcom آن را هرگز به این شکل عرضه نمیکرد ، یا با یک Remaster درخور نام و آوازه اش منتشر میکرد . RE4 HD ، علی رغم کاستیهای گرافیکی اش در سال 2011 ، به لطف گیم پلی غنی خود و سناریو Separate Ways که داستان را از دید Ada و چگونگی دیدار او و لیان در این ماموریت بازگو میکند ، عنوانی سرپا و استوار است .
این بازی ، برخلاف بسیاری از بازیهای HD شده درین نسل که من باب گیم پلی به شدت کهنه هستند اصلا بوی کهنگی نمیدهد ، و به خاطر همین که در سال 2005 عنوانی "از آینده آمده" را بازی میکردیم ، تا ابد به آن احترام میگذاریم .

.bazicenter.com
منبع: