نقد بررسی darkness 2 و مشکلات

**dani14** · 02-14-2012 14:21

سلام و با اجازه از بزرگان انجمن
نقد بازی منبع:پردیس گیم [برای مشاهده لینک ها شما باید عضو سایت باشید برای عضویت در سایت بر روی اینجا کلیک بکنید]

نسخه اول The Darkness یکی از خاطره انگیزترین تجربه هایی بود که در زندگی ام کردم. همچنین The Darkness زیباترین سری کمیک هایی بود که خوانده ام و مسلماً به شدت منتظر The Darkness II بودم که به تازگی توسط Digital Extremes عرضه شده است. آیا این بازی همانند نسخه اول موفقیت آمیز است؟

داستان

داستان بازی بعد از وقایع نسخه اول اتفاق می افتد. جکی (Jackie) حالا رئیس خانواده مافیایی استاکادو (Stacado) شده و توانسته به کمک شخصی The Darkness را در خود زندانی کند، اما همه چیز عادی پیش نمی رود. جکی در حالی که وارد رستوران خود می شود، ناگهان توسط افراد ناشناسی مورد حمله قرار می گیرد. در طول بازی باید پی ببرید که این افراد چه کسانی بوده اند و کمی بعد متوجه خواهید شد که این آدمکش ها توسط گروهی به نام Brotherhood که قصد دزدیدن The Darkness را از جکی دارند، استخدام شده اند.

داستان در محوریت همین موضوع می گذرد و هر چه جلوتر می روید، پیچ و خم بیشتری می گیرد و خیلی جذاب تر می شود. پل جنکینس (Paul Jenkins) نویسنده کمیک های The Darkness همانند قبل، داستان بازی را نوشته که واقعاً کار فوق العاده ای انجام داده است. نکته بارز کار او، این است که چقدر با انعطاف داستانی را نوشته که با گیم پلی یک بازی هماهنگ می شود. بسیاری از افراد خارج از صنعت بازی در این زمینه مشکل دارند. II The Darkness از نظر داستان نه تنها یک سر و گردن از سایر بازی های FPS بالاتر است، بلکه به طور کلی یکی از بهترین روایت ها را دارد. هر چند که شروع آن چندان جذاب نیست، ولی در ادامه کم کم پر و بال بیشتری به داستان داده می شود و به طور مثال مراحل دیوانه خانه سوال های زیادی را مطرح می کند.

گرافیک

The Darkness II با Evolution ، موتور اختصاصی Digital Extremes ساخته شده است. به وضوح معلوم است که چون DE نمی توانسته در قالب یک طراحی واقعی، گرافیک خوبی را ارائه کند، تصمیم گرفته تا بازی را به حالت کمیک و کارتونی دربیاورد و نتیجه متأسفانه بسیار زننده شده است. بازی به هیچ وجه تاریک نیست. تمام محیط ها با رنگ های شاد و روشن کار شده و اصلاً اتمسفری در آن ها دیده نمی شود. این در حالیست که کمیک های The Darkness این طور نیستند و خیلی تاریک هستند.

این موضوع باعث شده که بعضی مراحل جالب بازی خیلی بی روح و مسخره به نظر برسند. نورپردازی در حالیکه یکی از مهم ترین نکات اصلی بازی است، بسیار بد کار شده است. اصلاً نورپردازی زنده ای در بازی نمی بینید و حتی بعضی وقت ها نمی توانید تاریکی را با روشنایی تشخیص دهید. تصور کنید بازی چقدر می توانست زیباتر باشد اگر نورهای حجم دار در آن به کار می رفت، ولی این موضوع به هیچ وجه دیده نمی شود و حتی سایه ها هم لبه های بسیار تیزی دارند. طراحی شخصیت ها بی کیفیت و Lip-Syncها افتضاح هستند. The Darkness از نظر هنری جو خوفناک قبل را نابود کرده و از نظر فنی هم حرفی برای گفتن ندارد.

موسیقی/صداگذاری

در حالیکه صدای محیط این نسخه به کاری که دپارتمان اختصاصی صداگذاری Starbreeze برای نسخه قبل انجام داده بود، نمی رسد، ولی با صداپیشگی های خوبی روبرو هستیم. واقعاً فوق العاده است که ببینیم نولان نورث (Nolan North) چقدر صداپیشه انعطاف پذیری است و چطور توانسته طوری روی شخصیت جکی صداگذاری کند که اصلاً متوجه نمی شوید این همان نولان نورثی است که شخصیت نیتن دریک (Nathan Drake) را کار کرده بود. چنین تبحری را از او، در صداپیشگی شخصیت پنگوئن (Penguin) در Batman: Arkham City هم دیده بودیم. در کل، کار او در قالب شخصیت جکی بسیار زیبا است.

شخصیت های دیگر هم خیلی خوب کار شدند و گل سرسبد کار هم مایک پتون (Mike Patton) است که باز هم آن صدای خوفناک The Darkness را در گوش جکی زمزمه می کند. هر چند دیالوگ های او مثل قبل دیگر جذاب نیستند. در حالیکه گوستاف گرفبرگ (Gustaf Grefberg) آهنگساز نسخه اول The Darkness از Ambientهای فوق العاده و بسیار تاریکی برای آهنگسازی بازی استفاده کرده بود، نسخه دوم این طور نیست. البته آهنگسازی خوب کار شده، ولی اتمسفریک نیست. از قطعات جالب آن می توان به همان بازسازی های گروه کر نسخه قبل اشاره کرد که البته از کر استفاده نشده و بجای آن، ساز این ریتم ها را اجرا می کند.

گیم پلی

نسخه اول The Darkness گیم پلی ای داشت که تا به حال در هیچ FPSای دیده نشده بود. ترکیبی از سبک تیراندازی با Adventure. محیط های بزرگ، مأموریت هایی که با Waypoint نشان داده نمی شدند و... این بازی را در زمانی که عرضه شد، به یک تجربه بسیار متفاوت تبدیل کرد. The Darkness II تمام این نکات را دور می ریزد و صرفاً یک تیراندازی کاملاً خطی می شود. محیط های بزرگ نسخه قبل دیگر در کار نیستند و بازی به شدت خطی شده است و از ابتدا تا انتها کار شما فقط تیراندازی و جلو رفتن است. استفاده از نیروهای The Darkness فوق العاده شده و شما واقعاً حس می کنید که قدرتی فرا زمینی دارید.

آسان شدن کار با آن ها و تعدد این قدرت ها تنوع زیادی به مبارزات داده است. می توانید با استفاده از Demon Armها دشمنان را از وسط، دو نیم کنید. می توانید آن ها را بگیرید و با اعدام آن ها جان بیشتری بگیرید و یا مهمات بدست آورید. اینبار Darklingها به یک موجود کاهش پیدا کردند، ولی همین یک Darkling خیلی کارآمد است و به طور مثال پای دشمن را می گیرد و کاری می کند که به راحتی به او شلیک کنید. می توانید حتی او را گرفته و به سمت دشمن پرت کنید. از اجسام نوک تیز در محیط، می توانید به عنوان اسلحه استفاده کنید. میله ها را همانند نیزه پرت کنید و یا پنکه های سقفی را به سمت دشمن پرتاب کنید.

قابلیت خوردن قلب، همانند قبل در بازی وجود دارد و اینبار می توانید با جمع کردن آن ها قدرت های خود را افزایش دهید. تنوع این قدرت ها و باز کردن نیروهای جدید به سبک بازی های RPG خیلی خوب کار شده، ولی به علت کوتاه بودن بازی، نمی توانید همه آن ها را در تجربه اول باز کنید. در نسخه قبل می توانستید کنترل Demon Armها را در دست بگیرید و همانند مار به مکان هایی که جکی به آن دسترسی نداشت، بروید. در حالیکه در آن بازی این قابلیت یک سری معما درست می کرد، در این بازی شما کنترل Darkling را بر عهده می گیرید و هیچ معمایی هم در کار نیست.

با اینکه این مراحل بر مبنای مخفی-کاری طراحی شده، ولی در عمل اصلاً نیازی به مخفی-کاری نیست، ولی باز هم تنوع خوبی به بازی داده است. The Darkness II بر خلاف قبل اصلاً حس تنهایی ندارد. به هیچ وجه حس ارتباط برقرار کردن با محیط و شخصیت ها در آن نیست. بازی یک تیراندازی معمولی است که قابلیت Demon Arms به آن اضافه شده و بخش داستانی آن بسیار کوتاه است. بخش Vendettas که در حقیقت همان Horde بازی Gears of War است، شما را با موج های مختلفی از دشمنان روبرو می کند که می توانید یا به صورت آنلاین و یا آفلاین آن را بازی کنید. بخش چندنفره هم خوب کار شده، هر چند که نکته متفاوت و جدیدی نسبت به بازی های بازار ندارد.

نتیجه گیری

در حالیکه نسخه اول The Darkness تا ابد در ذهن من باقی می ماند، نسخه دوم بازی آنقدر سطحی شده که تا چند روز دیگر تمام آن را فراموش خواهم کرد. اگر مثل من از طرفداران نسخه اول بازی بودید، متأسفانه از این بازی نا امید خواهید شد، ولی اگر به دنبال یک اکشن بزن و برو خوب و کمی متفاوت تر از کلیشه های Call of Duty می گردید، The Darkness II تجربه بسیار لذت بخشی خواهد بود.

نویسنده: حمیدرضا نیکوفر

لینک دانلود از سایت [برای مشاهده لینک ها شما باید عضو سایت باشید برای عضویت در سایت بر روی اینجا کلیک بکنید]