اطلاعیه

Collapse
هیچ اطلاعیه ای هنوز ایجاد نشده است .

آیا کامپیوترها هم خواب می‌بینند؟

Collapse
X
  • فیلتر
  • زمان
  • نمایش
پاک کردن همه
new posts

  • آیا کامپیوترها هم خواب می‌بینند؟

    کامپیوترهایی در تقلید از مغز انسان

    کامپیوتر،شطرنج و برد بازی با تقلب

    کامپیوترهای مدرن تجهیزات بی‌نظیری هستند که میلیاردها ترانزیستور را در خود جای‌داده و پردازش اطلاعات را با حجم قابل‌ملاحظه‌ای انجام می‌دهند. به‌عنوان نمونه دانشمندان توانستند برای شبیه‌سازی اندام‌های بدن که از ۱۹۰۰ فاکتور اصلی و ۵۲۵ ژن تشکیل‌شده بود ، از کامپیوتر استفاده کنند. تشخیص صدا، الگو یابی و حتی پیش‌بینی نتایج انتخابات یکی دیگر از ویژگی‌های شاخص کامپیوتر بشمار می‌رود.
    بااین‌وجود، کامپیوترها فقط می‌توانند کاری را که از آن‌ها خواسته می‌شود انجام دهند و فقط دستورهای مقایسه‌ای، دستورهای IF (شرطی) و حلقه‌ها را اجرا می‌کنند. به همین علت کامپیوترها درواقع هوشمند نیستند و برای پردازش مسائل از روش بروت فورس ( نوعی روش آزمون‌وخطا) ، الگوریتم، پردازش ترتیب و مقایسه الگوها استفاده می‌کنند.

    بشر تاکنون در بسیاری از مسابقات هوش با کامپیوترها به رقابت پرداخته است. شکست شطرنج‌باز معروف جهان، گری کاسپارف در برابر کامپیوتر Deep Blue شرکت IBM نمونه بارزی از این واقعیت است. علت برنده شدن کامپیوتر در این مسابقه، هوش، قدرت درک یا قابلیت آن نبود، بلکه به خاطر توانایی آن در پیش‌بینی هزاران حرکت از هزاران نتیجه‌گیری در یک چشم به هم زدن بود.
    پس این پرسش همچنان به قوت خود باقی است که آیا کامپیوتر واقعاً شطرنج‌باز را شکست داده است؟ آیا کامپیوتر از مزیت ناعادلانه قدرت پردازش در این مسابقه برخوردار بوده؟ آیا کامپیوتر حتی از اینکه شطرنج‌بازی می‌کند، آگاه بود؟




    شاید کامپیوتر بتواند خوب شطرنج‌بازی کند، اما از این‌که شطرنج‌بازی می‌کند، آگاه نیست.



    در آن بازی مغز کاسپارف درگیر حل چندین مسئله و اجرای چندین کار به‌طور هم‌زمان بود. اما ۹۹ درصد این پردازش ارتباطی با بازی شطرنج نداشت. در عوض فعالیت مغز کاسپارف بیشتر صرف کنترل میزان اکسیژن، کنترل ضربان قلب، تنظیم دمای بدن، پیش‌بینی خطر و … می‌شد. بااین‌وجود توانست در دو بازی شطرنج ، کامپیوتر Deep Blue را شکست دهد و به‌جای آن‌که تمامی حرکت‌ها را در بازی پیش‌بینی کند، از هوش خود در بازی بهره ببرد.
    بنابراین اگر کامپیوتر قادر به شکست انسان در بازی شطرنج باشد و نتوان آن را هوشمند خطاب کرد، اینجاست که باید پرسید، هوش چیست؟ چه ویژگی‌هایی انسان را از کامپیوتر متمایز می‌کند ؟

    هوش نه‌چندان مصنوعی

    این‌که شاهد خبر توسعه نوعی هوش مصنوعی در زمینه‌هایی چون تشخیص صدا یا بازی توسط پژوهشگران و شرکت‌ها باشیم، چندان غیرعادی به نظر نمی‌رسد. نمونه‌ای که اخیراً شاهد آن بودیم ، کامپیوتر Watson شرکت آی بی ام است که اغلب از آن به‌عنوان هوش مصنوعی نامبرده می‌شود.
    واتسون در طول بازی ژئوپاردی! قادر بود سریع‌تر و مداوم‌تر از رقبای انسانی به بسیاری از پرسش‌ها پاسخ دهد. اما حقیقت امر این است که سیستم، به کلیه اطلاعات ویکی‌پدیا که در آن ذخیره‌شده بود دسترسی داشت. همین حالت را برای یک انسان در نظر بگیرید که اگر یک رقیب انسانی به چنین اطلاعاتی دسترسی داشته باشد، تقلب محسوب می‌شود.







    انسان هنگام مواجه‌شدن با یک مسئله، برای حل آن به حجم وسیعی از اطلاعات نیاز ندارد و این‌یکی از شرایط لازم برای هوشمند بودن است یعنی قابلیت حدس زدن اطلاعات مجهول برای یافتن راه‌حل و بدون نیاز به به‌کارگیری الگوهای مقایسه‌ای بی‌شمار.
    نمونه بارز این مسئله را می‌توان در بازی شطرنج دید که در آن انسان، در معرض خطر قرار دادن شاه یا حرکت وزیر را زودتر از موعد در بازی، غیرمنطقی می‌داند. اما کامپیوتر علیرغم بررسی حرکت قادر به تشخیص حساس بودن یا نبودن حرکات نیست. در عوض تعدادی از حرکات را شبیه‌سازی کرده و احتمال هریک از آن‌ها را برای برنده شدن در بازی محاسبه می‌کند. سپس حرکت برآورد شده را اجرا می‌کند.
    چگونه می‌توان یک کامپیوتر هوشمند ساخت؟ چگونه می‌توان هوش مصنوعی به معنای واقعی ایجاد کرد؟ به نظر می‌رسد شرکت SK Hynix ، سازنده تراشه در کره جنوبی با همکاری دانشگاه استنفورد، راه‌حلی برای این مسئله داشته باشد.
    کامپیوتری همانند مغز انسان

    طرح مشترکی که از جانب شرکت SK Hynix و دانشگاه استنفورد به اجرا درآمده است، شامل ایجاد دستگاه نیمه‌هادی است که بر اساس مغز انسان مدل‌سازی شده است . به‌عبارت‌دیگر، آن‌ها در نظر دارند کامپیوتری بسازند با قابلیت برقراری ارتباط بین واحدهای پردازش کوچک. اگرچه اطلاعات زیادی درباره نحوه دسترسی شرکت SK Hynix به این هدف در دسترس نیست، اما سرنخ‌هایی وجود دارند که می‌تواند تأییدکننده برخی از فرضیه‌ها باشد.
    شرکت SK Hynix در یک وب‌سایت به استفاده از ماده فرو الکترونیک که پلاریزاسیون آن را می‌توان با میدان الکتریکی خارجی تغییر داد ، اشاره کرد. این پلاریزاسیون حتی در صورت حذف میدان الکتریکی خارجی ، باقی خواهد ماند که ذخیره دائمی نتایج ( همانند فلش مموری ) را امکان‌پذیر خواهد ساخت.
    آن‌ها همچنین خاطرنشان کردند که وضعیت پلاریزاسیون مواد را می‌توان تا حدودی با تنظیمات مختلف ولتاژ شبکه که می‌تواند نشان‌دهنده استفاده از محاسبات آنالوگ باشد، تغییر داد. و این موضوع بیانگر این واقعیت است که ارتباط میان نرون ها با تکرار تجربه تقویت می‌شود. این تکرار برقراری ارتباط ناشی از بازخوانی اطلاعات را آسان‌تر می‌سازد.



    کامپیوتر ساخته‌شده همانند مغز انسان، دنیا را متحول خواهد ساخت



    شرکت SK Hynix همچنین نام “نورو مورفیک” برای دستگاه موردنظر انتخاب کرد که به استفاده از تجهیزاتی مانند ممریستور ( پایدارکننده حافظه) اشاره دارد. ممریستور ( پایدارکننده حافظه) دستگاه الکترونیکی فرضی است که مقاومت آن به جریانی که قبلاً از دستگاه عبور کرده بستگی دارد. چنین دستگاهی می‌تواند تقویت ارتباط بین واحدهای پردازش را شبیه‌سازی کند که به‌نوبه خود می‌توان آن را در ذخیره اطلاعات بکار گرفت . ( مشابه روشی که مغز در حفظ اطلاعات بکار می‌گیرد.).
    استفاده مکرر از یک ارتباط به‌جای ذخیره بایت‌های اطلاعاتی در واحدهای پردازش، امکان تفسیر اطلاعات را فراهم می‌کند. واحد پردازش می‌تواند پس از سنجش شدت ارتباط، عملیات را بر اساس آن اجرا کند. هوش مصنوعی حقیقی

    تجهیزاتی که همانند مغز انسان عمل می‌کنند امکان ایجاد هوش مصنوعی را فراهم می‌کنند، به‌طوری‌که کامپیوترها دیگر به اجرای کد و پردازش اطلاعات برای تعیین حرکت بعد در بازی شطرنج نیازی نخواهند داشت. آن‌ها دیگر برای پاسخ به یک سؤال نیاز به استفاده از ویکی‌پدیا ندارند.
    در عوض کامپیوترها می‌توانند با نگاه کردن به صفحه شطرنج ، حرکت ساده و پیش‌پاافتاده را حذف کرده و بر اساس تجارب خود در بازی‌های قبلی، حرکت مناسب را تشخیص دهند. زمانی که درباره چیزی از آن‌ها سؤال می‌شود که مستقیماً به اطلاعات آن دسترسی ندارند ، به‌جای جستجو در ویکی‌پدیا برای یافتن پاسخ، بر اساس اطلاعات به‌دست‌آمده در پردازش‌های قبلی پاسخ را بیان کنند.
    کاربرد دیگر هوش مصنوعی (AI ) تعامل انسان و هوش مصنوعی خواهد بود. به‌جای توسعه سیستم تشخیص صدا با استفاده از رمزگذاری کلمات و به‌کارگیری حجم زیادی از حافظه ذخیره داده‌ها برای ثبت گفته‌های مختلف شما، تمام مدت با کامپیوتر صحبت خواهید کرد تا بدین ترتیب ارتباط میان واحدهای پردازش تقویت شود. هنگام گفتگو با کامپیوتر، احتمالاً کامپیوتر قادر خواهد بود گفته‌های شما را حتی اگر با تن صدای متفاوت یا نامفهوم ( بالکنت ) همراه باشد، درک کند ،

    احتمالاً کامپیوتر قادر خواهد بود فقط از طریق احساسی که در بیان شما وجود دارد، کاری را که انجام آن را از او خواسته‌اید، استنباط کند. اگر روز سختی را پشت سر گذاشته‌اید و یک هوش مصنوعی از شما بپرسد”روزتان را چگونه گذراندید؟” با لحن صدای طعنه‌آمیزی پاسخ می‌دهید ” عالی بود!” کامپیوتر از لحن صدای شما استنباط خواهد کرد که جمله شما با طعنه همراه است. آینده هوش مصنوعی و کامپیوترهای مبتنی بر مغز انسان

    به‌زودی برای پاسخگویی به نیازهای روزافزون مصرف‌کنندگان ، به روش‌های محاسباتی (پردازشی) متعددی نیاز خواهد بود. یکی از واحدهای پردازشی که در حال حاضر بیشترین کاربرد را دارد، مغز انسان است. بنابراین کامپیوتری که قادر به تفکر همانند انسان باشد، به پیشرفت فوق‌العاده‌ای درزمینه تکنولوژی دست خواهد یافت.

    قطعاً این پیشرفت‌ها به کامپیوترهایی که از حس خودآگاهی برخوردار باشند، منتهی خواهند گشت. این پیشرفت پرسش‌های متعددی در رابطه با زندگی روزمره ما و حتی تعارضات اخلاقی برمی‌انگیزد. به این فکر کرده‌اید که ” آیا کامپیوترها هم خواب می‌بینند؟ شاید خواب گوسفندهای برقی را ببینند! “


    منبع: iott.ir
صبر کنید ..
X